Çorovoda për diasporën: Kanioni i Osumit, shpella e Pirogoshit, rakia e Skraparit dhe Mali i Tomorrit, mali i shenjtë i bektashinjve.
Çorovoda është qyteti i vogël i Skraparit (3.918 banorë), që ngrihet 539 m mbi nivelin e detit pranë lumit Osum, dhe që ka tre arsye të forta për ta bërë diasporën të kthehet: kanioni i Osumit me 26 km gjatësi, shpella e Pirogoshit, dhe rakia e Skraparit — që në mendjen e çdo shqiptari konsiderohet rakia më e mirë rrushi në botë. Pranë saj qëndron Mali i Tomorrit (2.416 m), mali i shenjtë i bektashinjve, ku çdo gusht mblidhen mijëra pelegrinë nga gjithë Shqipëria dhe diaspora bektashiane.
Historia moderne e Skraparit është e shkurtër por politikisht e ngarkuar. Më 19 prill 1919, mbi 2.000 banorë u mblodhën në Çorovodë në një tubim kundër pretendimeve serbo-greke ndaj territoreve shqiptare në Konferencën e Paqes në Paris; folësit — Hysen Zaloshnja, Pasho Vërzhezha, Neki Starova — ishin udhëheqës lokalë të Rilindjes Kombëtare. Më 5 shtator 1942, Skrapari u bë rajoni i parë i Shqipërisë i çliruar nga sundimi italian fashist; lajmin e shpalli BBC nga Londra ditën tjetër — fitore e hershme propagandistike e partizanëve. Nga 8 deri 17 gusht 1944, fshati Helmës në Skrapar mbajti Kongresin e Parë Antifashist Rinor, ku foli Enver Hoxha. Vendi përmendet për herë të parë në shkrim më 1336 si Skreparion Fortress; rrënojat e Kalasë së Skraparit qëndrojnë mbi qytetin modern.
Kanioni i Osumit, 26 km gjatësi, është ndoshta peizazhi më spektakolar i Shqipërisë qendrore. Muret vertikale të kanionit ngrihen deri 70 m mbi lumin që endet poshtë. Shtigjet shihen nga shumë pika, sidomos nga fshati Bogovë (1 orë në veri të Çorovodës) ku ranishtja e bardhë e ujëvarës homonime është një ndalesë e detyrueshme — ujëvarë 100-metroshe që rrëzon nga skaji i kanionit. Rafting në Osum bëhet nga prill deri në fillimin e qershorit (kur shkrirja e borës mbush lumin) dhe kushton rreth 60 € për person për gjysmë dite me transport, pajisje dhe udhëzues. Jashtë sezonit të raftingut, ecje në buzë dhe brenda kanionit janë aktivitetet kryesore.
Shpella e Pirogoshit, në një kanion anësor pranë fshatit me të njëjtin emër, është 1,25 km e gjatë me dhoma të shumta. Vizitorët kanë nevojë për kaska dhe drita (siguron udhëzuesi); ekskursioni i plotë nga Çorovoda zgjat 2–3 orë me një ecje të shkurtër mbi një urë druri dhe nëpër tunelet e vjetra të Pirogoshit nga era komuniste. Hyrja rreth 5 €. Ura e Kasabashit, urë guri osmane e ndërtuar më 1640, qëndron 1 km në veri të qendrës — falas, 24/7, fotogjenike dhe strukturalisht e paprekur pas gati 400 vjetësh. Për një ditë më të gjatë, Parku Kombëtar i Tomorrit (i shenjtë për bektashinjtë myslimanë dhe ortodoksët) ka shenjtërinë e tij kryesore të pelegrinazhit në 2.416 m; pelegrinazhi vjetor mbahet nga 20 deri më 25 gusht.
Rakia e Skraparit prodhohet me teknikën Zeberzan: fermentim i gjatë i dytë, distilim i ngadalshëm, dhe varietete vendore të rrushit nga kullota e malit Tomorr. Nuk ka familje shqiptare në Itali, Greqi ose Amerikë që nuk ka të paktën një shishe të Skraparit në qilarin e dimrit. Çdo familje që vjen me kontejner për Vlorën ose Durrësin sjell prap raki Skrapari për kushërinjtë jashtë. Mishi vendor — qengji në furrë në hell, i pjekur me erëzat e malit dhe kërpudhat e maleve — është gatimi karakteristik. Verërat e Skraparit, sidomos Zeberzan dhe Pulëz, janë po ashtu të njohura. Vajli ulliri i Çorovodës, megjithëse i prodhuar në sasi të vogla, ka shije karakteristike të kodrave të Skraparit.
Mali i Tomorrit (2.416 m) është një nga vendet më të rëndësishme të shenjta të Shqipërisë dhe një model i tolerancës fetare që na karakterizon. Bektashitë e konsiderojnë Tomorrin si vendi i tretë i Abaz Aliut, dhe pelegrinazhi i 20–25 gushtit sjell mijëra besimtarë në kreshtën më të lartë. Ortodoksët e konsiderojnë malin si vend ku zbriti një shenjt; muslimanët suni e nderojnë; katolikët gjithashtu vijnë. Kjo bashkëjetesë e besimeve në një mal të vetëm është shembull konkret i tolerancës fetare shqiptare që Papa Françesku e quajti "model botëror". Diaspora bektashiane në Detroit, Çikago dhe Vjenë e di që rikthimi në Tomorr është një nga momentet më shpirtërore të jetës — të lavaturit në burimin e Abaz Aliut në majë, leximi i lutjeve, dhe drekat tradicionale me kushërinjtë.
Diaspora skraparine është e shpërndarë në Itali (sidomos Lecce e Bari), Greqi, Zvicër dhe ShBA. Çdo vit në gusht, përgjatë rrugëve të Skraparit shihen makina me targa italo-zvicerane që sjellin familje të mëdha për pelegrinazhin në Tomorr dhe për mbushjen e shisheve me raki nga distilatorët familjarë. Distileritë komerciale të rakisë Skrapari sot eksportojnë në Itali dhe Gjermani, ku mbahen në dyqanet shqiptare të diasporës. Por shumica e diasporës e di që rakia më e mirë vjen nga distilatori i xhaxhait në fshatin e gjyshërve, dhe pa ato shishe të rakisë familjare, dimri në Milano ose Romë do të ishte më i vështirë.
Maji-qershori për rafting dhe lulet e pranverës; gushti për pelegrinazhin e Tomorrit dhe për sezonin e diasporës; shtatori-tetori për ngjyrat e vjeshtës dhe rrushin. Shmangni dhjetorin-shkurtin (akull dhe rrugë të mbyllura në kanion). Nga Tirana janë 147 km / 2 orë e 42 minuta përmes Beratit. Tur i Beratit me deguskim vere mund ta kombinojë; Shqipëria Jugore — Riviera, Vjosa, Ohri kalon nga zona.
Në veri të Çorovodës, fshati i Bogovës ankoron disa nga ujëvarat më të bukura të Shqipërisë qendrore. Ujëvara e Bogovës, 100 m e lartë, rrëzon nga skaji i muresh vertikale të gurit me ngjyrë të bardhë — fenomen unik që krijohet nga përzierja e karbonatit të kalçiumit në ujë. Fshati është pikat e parë ku ndalin shumë diaspora gjatë pelegrinazhit të Tomorrit — restorantet familjare shërbejnë qengj në hell, byrek me hithra, dhe rakinë e shtepisë. Ujëvara e Sotirës, më pak e njohur, kerkohet me ecë 30-minutshe nga rruga kryesore por shpërblen me peizazh privat dhe basen të thellë për not në ditat e nxehta. Këto vende natyrore përforcojnë impresionin që Skraparit nuk i mungon asgjë — ka histori, kanjon, mal të shenjtë, raki të famshme dhe ujëvara, gjithcka e pakohur në 50 km rreth Çorovodës.
Mesi i prillit deri në fillim të qershorit, kur shkrirja e borës mbush lumin. Çmimet rreth 60 € për gjysmë dite. Pas qershorit, niveli bie dhe rafting nuk është i mundur.
Patjetër për diasporën bektashiane dhe për këdo që dëshiron të kuptojë tolerancën fetare shqiptare. 20–25 gusht është periudha kryesore.
Dy ditë: një për kanionin dhe Pirogoshin, një për Tomorrin dhe distilerinë e rakisë. Tri ditë lejojnë edhe Bogovën dhe ekskursione më të gjata.
Po, deri në kufirin e lejuar të doganës. Familjet e diasporës shpesh marrin 6 shishe me kontejner familjar dhe 1-2 shishe në bagazh personal. Etiketa e qartë do mirë në kontroll.
How it works
Dëgjoni turin audio falas — ose rezervoni eksperiencë private me udhërrëfyes.
Hap Turneu Audio Rezervo nje Tur